ได้กลับมาแล้วในที่สุด..+++ แต่ก้อ อ่ะน่า แค่
1 อาทิตย์ เอง..ไม่รู้ มาทามมัย.. แต่ ที่จิงอยาก เจอพี่อ่ะ**
ตอนนี้ เขาคงยังอยู่ ในเครื่องบิน... นอนหลับอยู่+
555 แคนนาดา ทามมัย มันไกลอย่างนี้เนี่ย??..
ต้องไป เปลี่ยน เครื่องด้วยยยยอีก ที่ Taipei.....
เสาร์ ที่ แล้ว ไป สยาม กับปลา ไป เจอ คนแปลกๆ เยอะมาก..
ไป เจอ อำ มา.. คือ คน ขายของ ก้อตื่นเต้นชิพหาย...
" อำ อำ วาย อำ....." วิ่งกานนนใหญ่..
เราก้อ แบบ hah??? งง ชิพ...*-*
ไปได้เสื้อ มาไม่กี่ตัวเอง.. เดียวนี้ สยาม เสื้อ น่าร้าก ดี
แต่ ไม่ค่อยเข้า กับเราเท่าไร.. ใส่ แล้ว ดูไม่ ดี
คือ ถ้า มาที่ โรงงาน แล้วใส่ เสื้อ ผ้า สมัยใหม่ ก้อ คงโดน
เตะ กลับ ไป สิงค์ โปร์ เลยอ่ะ....5555
แม่บอกว่า ต้องเรียบร้อย คนอื่นเขาจะได้ เชื่อถือ.../-/
แป่วววววววววววววๆๆๆๆๆๆๆ เอาเหอะ.....ฮิฮิ...
เดียววานเสาร์ นี้ก้อ จะกลับสิงค์โปร์ แล้ววววว
เบื่อ จัง ต้องกลับไป เรียน หนังสือ ต้องกลับไป
เจอ เพื่อน ที่ เรา ไม่พอใจด้วยยยยย
เอาเหอะ ยังไง ชีวิต มัน ไม่ได้อยู่แค่นี้
ต้องเดิน ทางไปอีกไกล.......//// กลัว final year exam
มากอ่ะ.... ครั้งนี้ ไม่ตายก้อต้องตายอ่ะ....+
ไปแย้วดีกว่า เดียว ต้องทำงานนนนนนนน/-/
------------เด็กดี)*(---------------